Ο άνθρωπος εξελίσσεται διαμέσου συνεχών επιστροφών μεταξύ ζωής και θανάτου. Η ψυχή συλλέγει, κατά την διάρκεια της ζωής της διάφορες εμπειρίες, τις οποίες επεξεργάζεται στο μεσοδιάστημα μεταξύ των ζωών. Η σοφία που αποκτάται με τον τρόπο αυτό εμφανίζεται σε μια νέα ζωή, κάτω από μια νέα προσωπικότητα, σαν έμφυτες κλίσεις και τάσεις. Έτσι, ο άνθρωπος που γεννιέται, εκτός από την φυσική κληρονομικότητα, που παίρνει από τους γονείς του, έχει και μια ψυχική κληρονομικότητα, που οφείλεται στις προηγούμενες ζωές του και καθορίζει το βαθμό εξέλιξής του και το επίπεδο του ψυχισμού του.